Wycieczka odbyła się w niedzielę 18 stycznia 2026 roku w 112. rocznicę pierwszej największej (60 osób) wycieczki narciarskiej zorganizowanej przez Sekcję Narciarską Nowotarskiego Oddziału Towarzystwa Tatrzańskiego „Gorce” (18 stycznia 1914 roku). Jednym z uczestników tej historycznej wyprawy był m.in. Mariusz Zaruski, działacz wszechstronny, bardzo zasłużony dla rozwoju narciarstwa, taternictwa, przewodnictwa i ratownictwa górskiego – założyciel TOPR), który całą wyprawę pięknie przedstawił w reportażu „Wycieczka Na Turbacz” i książce „Na bezdrożach tatrzańskich”.

W naszej wyprawie wzięło udział 6 osób (plus 3 spotkane w schronisku) – przewodnikiem był kol. Mateusz Skupień, a pogoda była piękna, typowo zimowa i można przyrównać ją do tej sprzed 112 lat, o której Pan Mariusz Zaruski pisał tak:

„Niełaskaw nam był Turbacz. Kiedy humor ma lepszy i jaśniej na świat Boży poziera, przed oczyma wędrowca roztacza ze swego wierzchołka jeden z najpiękniejszych widoków na Tatry: Łomnica, Lodowy, Wysoka, Giewont… na skraju, hen – Osobita. Jak na dłoni cały ten świat wierchów i turni przed tobą (…). Zimno, mróz, wietrzyk ciągnie od wschodu.”

Wycieczka tradycyjnie rozpoczęła się na pętli autobusowej na Kowańcu, skąd ruszyliśmy przez os. Oleksówki żółtym szlakiem na Bukowinę Miejską, dalej przez Pol. Rusnakową obok Kaplicy MB Królowej Gorców, Pol. Długie Młaki i wprost na szczyt Turbacza. Po tradycyjnym już szampanie na szczycie zeszliśmy do Schroniska PTTK im. W. Orkana na Hali Wolnica, gdzie po zasłużonej przerwie zeszliśmy zielonym szlakiem przez Bukowinę Waksmundzką, Pol. Sralówki, Pol. Brożek, i ominęliśmy golgotkę schodząc przez polanę Kasieckową do doliny Kowańca, pod wyciąg narciarski na Długiej Polanie, w pobliżu której znajduje się GOPR’ówka – wróciliśmy do punktu wyjścia tj. na pętlę autobusową na Kowańcu, gdzie zakończyliśmy bardzo udaną wycieczkę.

Wycieczkę prowadził i sprawozdanie opracował: Mateusz Skupień

Zdjęcia wykonali Mateusz Skupień i nieznani a spotkani na trasie turyści oraz Mirosław Majda